स्विडनहुन परत आलो व 'मराठी झवाझवी' कामवाहिनीचे काम जोरदार चालु केले. एक महिन्याच्या स्कॅवेंडियन राष्ट्रांच्या माझ्या भेटीत मी फक्त पोर्नो विषयाला वाहिलेल्या अनेक टिव्ही वहिनींना भेट दिली. या भेटीत मला अनेक गोष्टी शिकायला मिळाल्या.
हिंदूस्तानात परत आलो तेव्हा चॅनेलसाठी अनेक वेगळे प्रयोग करायचे माझ्या मनात घोळत होते. शिवाय कामशास्त्रा या विषयाला वाहीलेले एखादे मराठी मासिक, जमले तर सल्लागार म्हणून व्यवसाय करायचे माझ्या मनात घोळत होते. तसे मी माझ्या निर्मात्याला व काही जवळच्या साथीदाराना बोलुन दाखवले.
दुसऱ्याच दिवशी आमच्या शेट्च्या (म्हणजे सीइओ हो!) कार्यालयातून फोन आला. लगेच मला त्यांच्या भेटीला बोलवले होते. यादवसाहेबाने (संदर्भ "बिहारी लटके") स्विडनच्या यशस्वी भेटीबद्दल माझे अभिनंदन केले व इकडचे तिकडचे बरेच प्रश्न विचारले. मला अचानक विचारले "तुझ्या विषयात कन्सल्टंसी सुरु करण्याबद्दल तूझे काय मत आहे?"
मला सगळी लिंक लागली. मला माहीत होते की ह्या हुशार माणसाने माझे मत विचारले नाही, तर याला काही तरी मला ठोस गाजर दाखवायचे आहे. मी काहीतरी गुळमुळीत उत्तर दिले. पण त्याने माझ्याकडे दुर्लक्ष करुन आपले घोडे दामटले.
"हे बघ मी तुला ऑफीस देतो, स्टाफ देतो. दिवसात तुझे चॅनेलचे काम चालु राहील. मधे मधे क्लायंट्ना भेट, पेशंट तपास. माझ्या नविन बीजनेसला सल्ला दे. बाकीच्या गोष्टी आपण बघुन घेवु"
'बाकीच्या गोष्टी' सगळ्यात महत्वाच्या होत्या. पण यादवसाहेबाच्या असिस्टंट्ने चांगले प्रपोजल दिले व मी डॉ प्रेम कामकर कामशास्त्राचा 'कन्सल्टंट' बनलो.
मला आमच्या कार्यालयाच्या इमारतीतच एक सुसज्ज असा ऑफीस सुट मिळाला. माझा 'मराठी झवाझवीचा' सगळा चमु माझ्याबरोबर या नव्या ऑफिसमध्ये आला. माझ्या दोन्ही कामाचा रिसर्च ते सहज करु शकत होते. सगळ्याचे काम वाढणार होते पण आठवड्याच्या शेवटी मिळणारा पगारही वाढणार होता.
मी स्वतंत्र व्यवसाय केला असता तर माझा स्वतःचा फायदा जास्त झाला असता. पण हवा त्या प्रमाणात तो सर्व प्रपंच उभा करायची सुरवातीची धडपड, त्यासाठी लागणारे मोक्याच्य जागचे ऑफिस, त्याच्या गगनाला भिडलेल्या किंमती, ऑफिस सुरु केल्यावर ते चालवायचा खर्च, आणी हा व्यवसाय करण्यापुर्वी लागणारे परवाने असे सगळा लागणारा हिशोब केला तर सध्यातरी मला हा ऑप्शन बरा वाटत होता (शेवटी मराठी व्यवहार बुध्दी). पण ह्या माझ्या निर्णयात सगळ्यात महत्वाचा मुद्दा मला वाटला होता तो "मराठी झवाझवी' चॅनेलवरुन मला मिळणारी प्रसिध्दी, जी एकट्याच्या व्यवसायात करणे मला शक्य झाले नसते.
यादवशेट्च्या प्रपोजलमध्ये मी एक मोठी दुरुस्ती सुचवली ती अशी की पेशंट्च्या इलाजासाठी एक क्लिनिक असणे जरुरीचे आहे. शेटजीनी लगेच त्यांचा एक वापरात नसलेला बंगला देवु केला. त्यात ४ स्वतंत्र बेडरूम होत्या व बंगला जुना असला तरी चांगला मेंटेंन केलेला होता. तिथे मी दोन कामशास्त्रात ट्रेंड असलेल्या टंच तरुणी त्यांच्यावर इलाज करायला ठेवल्या.
महीन्याच्या आतच आमच्या वाहिनीवर जाहीराती चमकल्या व मधुराणीच्या हस्ते डॉ प्रेम कामकर याच्या कामशास्त्राच्या कन्सल्टन्सीचे दुकान चालु झाले. मी ऑफीसमध्ये फक्त एकच नविन फटाकडी मुलगी माझी सहाय्यक म्हणुन घेतली. ही नवी मुलगी रिना माझ्या क्लायंटची काळजी घेइल अशी कल्पना होती.
सुरवातीचे बरेचसे पेशंट "माझा उठत नाही" या कॅटेगरीतील मध्यमवयीन व म्हातारे होते. अशा पेशंटना भरपुर फी घेवुन मी आमच्या क्लिनिकमध्ये एक दिवसासाठी पाठवायचो. हे पेशंट मी विकसीत केलेला इलाज घेवुन पहिल्या सीटींगमध्येच आपले ताठलेले लवडे सांभाळत परतायचे.
यादवचा एक बडा उद्योगपती मित्र, आपल्या पत्नीसह तरुण सुनेला घेवुन आला. त्याच्या मुलाच्या लग्नाला दोन वर्षे झाली होती तरी मुलबाळ नव्हते. मेडीकली दोघांच्यात काहीच दोष नव्हता. मी आमच्या पॅनेलवर असलेल्या तज्ञांकडुन दोघांची कसून तपासणी केली.
दोघांच्या चाचण्या अनुकूल मिळताच मी त्याच्या मुलाला व सुनेला परत दुसऱ्या सीटींगसाठी बोलावले. त्या जोडप्याला कामसुत्रातले शास्त्रोक्त संभोगाचे धडे दिल्यावर योग्य वेळी आमच्या असिस्टंट्च्या देखरेखीत मिलन केल्यावर एका महिन्यात हवा तो रिझल्ट मिळाला.
एक नुकतेच लग्न झालेला तरुण आपल्या बायकोला सेक्सची घृणा आहे अशी तक्रार घेवुन आला होता. मी त्याच्या अपरोक्ष त्याच्या बायकोला खोदुन खोदुन प्रश्न विचारल्यावर खरा प्रॉब्लेम बाहेर आला. तो येडझवा तिची फक्त गाण्ड मारायचा. सतत फक्त "नो एन्ट्री'तुन प्रवास करुन ती वैतागली होती!
एक दिवस एका स्त्रीने संध्याकाळची नउची अपॉईंटमेंट मागुन घेतली. ३५ वर्षाची मिसेस सिंग सुंदर व आधुनिक स्त्री होती. ती माझ्या समोर बसली तेव्हा ती मला फारच बेचैन वाटली. मी तिला माझे सायकॉलॉजीचे फंडा तिला वापरुन बोलते केले.
"मॅडम काय प्रोब्लेम आहे तुमचा?"
"डॉक्टर, माझे नाव रश्मी गुप्ता. माझे पती परराष्ट्र खात्यात एक वरिष्ठ अधिकारी आहेत. आता ते इकडेच असतात. एन भरात असताना त्यांनी दोन लग्ने केली. मी त्यांची तिसरी पत्नी. त्यांची पहीली पत्नी वारली. दुसरी नेपाळी होती. त्यांना एक मुलगी होती. तिच्यापासून त्यांचा घटस्फोट झाल्यावर शिक्षण होईपर्यंत ती मुलगी आपल्या आई बरोबर काटमांडुला होती. आता ती हिंदूस्तानात परत आली आहे."
तिने पाण्याचा घोट घेवुन पुढे चालु केले. " ती १८ वर्षाची मुलगी नीता आता आमच्याबरोबर रहात आहे. डॉक्टर मला वाटते माझी सावत्र मुलगी लहान वयातच फार कामुक आहे. ती जो तिला दिसेल त्यावर आपली मोहिनी टाकते. ती एकुणच आपल्या शरीराचे खुपच प्रदर्शन करत असते.'
"मग प्रोब्लेम काय आहे?" मला हा पश्न विचारणे भाग होते. तिला आणखी बोलते करण्याची जरुर होती.
"ती आमचा ड्रायव्हर, माळी, इतकेच काय, आपल्या वडिलांसमोरही आपल्या देहाचे प्रदर्शन करते." क्षणभर थांबुन तिने एक मोठा श्वास घेतला."मला त्याच्यातही काही गैर वाटत नाही. पण... पण ती मलाही तिच्या ह्या खेळात गुंतवु पाहत आहे."
"म्हणजे? नक्की काय म्हणायचे आहे तुम्हाला?" मी थोडे गोंधळुन विचारले
"येता जाता कळत नकळत माझ्या स्तनाला, कधी कधी माझ्या गुप्तांगालाही स्पर्श करते. ती मला येता जाता मिठ्या मारते. आपले स्तन माझ्या स्तनावर दाबते. डॉक्टर.. मला..माझ्या गुप्तंगावर तिचे गुप्तांग घासते. मला तर असे वाटते की तिची इच्छा आहे की मी तिच्या जाळ्यात अडकावे."
"ठिक आहे. या विषयात खोल जाण्यापुर्वी मला तुमची तपासणी करायला लागेल. तपासणी दोन प्रकारे होईल. प्रथम तुमची शारिरिक तपासणी करुन आम्ही काही रिडींग घेवु. मग तुम्हाला मी काही प्रश्न विचारीन. पलिकडे चेंज-रूम आहे. बाहेरचे सर्व कपडे काढुन आमचा गावुन घालायला लागेल. माझी असीस्टंट तुम्हाला सहाय्य करेल."
रिना तिला घेवुन गेली. जरा वेळाने एक किमोनो घालुन रिनाने तिला परत आणले. पेशंटचे सगळे कपडे उतरवुन किमोनो घातला जातो.
"मॅडम मी प्रथम तुमची शरिरीक तपासणी करीन. कामशास्त्रात ह्या तपासणीला फार महत्व आहे. तुमचा प्रोब्लेम दुर करायला ह्याची फारच मदत होते. तुमची तयारी आहे?"
तिने मान डोलावली.
"मिसेस गुप्ता मी तुमच्या अंगावर सुक्ष्म सेन्सरचे इलेक्ट्रोड्स लावीन. सेन्सर्स ह्या मागच्या लॅपटॉपला डाटा फीड करत राहतील. तुम्हाला मी हे हेलमेट घालणार आहे. यात एक औषध सोडले जाते. तुमचे बाह्य मन त्या औषधाने झोपते पण तुमचे आंतरमन जागे राहते. प्रथम शारिरीक तपासणी करुन तुमच्या मनाला मी काही प्रश्न विचारीन. ही तपासणी प्रक्रिया तुमचा प्रोब्लेम अचुक डायग्नोसीस करेल. ह्या सर्व तपासणीला किमान एक तास लागेल. मग ह्या सर्व क्रियेला तुम्ही तयार आहात?"
रश्मीने मान डोलावली. मी रिनाला इशारा केला. खास बनवुन घेतलेल्या कोचावर रिनाने रश्मीला बसवले. ह्या कोचाच्या रिमोटची एक कळ दाबताच बेड बनु शकते. कोचावर बसवुन रिनाने तिला हेलमेट घातले. मी समोरच्या पॅनेलवरचे बटण दाबले. १० सेकंदात रश्मी झोपली व तिची मान कलंडली. रिनाने तिचा किमोनोची नाडी सोडली व किमोनो उघडला व एक कळ दाबुन कोच सरळ करुन तिला झोपवले.
Tags :झवाझवी कथा,चावट वहिनी,चावट वहिनी मामी,नविन झवाझवी गोष्टी,मराठी झवाझवी कथा,चावट काकी,चावट सेकस कथा,मराठी चावट झवाझवी कथा,मराठी झवाझवी कथा,झवाडी वहिनी,झवाझवी,संभोग कथा
,चावट कथा,झवाडी आई,प्रणय कथा,झवाडी बाई,मामीची झवाझवी
हिंदूस्तानात परत आलो तेव्हा चॅनेलसाठी अनेक वेगळे प्रयोग करायचे माझ्या मनात घोळत होते. शिवाय कामशास्त्रा या विषयाला वाहीलेले एखादे मराठी मासिक, जमले तर सल्लागार म्हणून व्यवसाय करायचे माझ्या मनात घोळत होते. तसे मी माझ्या निर्मात्याला व काही जवळच्या साथीदाराना बोलुन दाखवले.
दुसऱ्याच दिवशी आमच्या शेट्च्या (म्हणजे सीइओ हो!) कार्यालयातून फोन आला. लगेच मला त्यांच्या भेटीला बोलवले होते. यादवसाहेबाने (संदर्भ "बिहारी लटके") स्विडनच्या यशस्वी भेटीबद्दल माझे अभिनंदन केले व इकडचे तिकडचे बरेच प्रश्न विचारले. मला अचानक विचारले "तुझ्या विषयात कन्सल्टंसी सुरु करण्याबद्दल तूझे काय मत आहे?"
मला सगळी लिंक लागली. मला माहीत होते की ह्या हुशार माणसाने माझे मत विचारले नाही, तर याला काही तरी मला ठोस गाजर दाखवायचे आहे. मी काहीतरी गुळमुळीत उत्तर दिले. पण त्याने माझ्याकडे दुर्लक्ष करुन आपले घोडे दामटले.
"हे बघ मी तुला ऑफीस देतो, स्टाफ देतो. दिवसात तुझे चॅनेलचे काम चालु राहील. मधे मधे क्लायंट्ना भेट, पेशंट तपास. माझ्या नविन बीजनेसला सल्ला दे. बाकीच्या गोष्टी आपण बघुन घेवु"
'बाकीच्या गोष्टी' सगळ्यात महत्वाच्या होत्या. पण यादवसाहेबाच्या असिस्टंट्ने चांगले प्रपोजल दिले व मी डॉ प्रेम कामकर कामशास्त्राचा 'कन्सल्टंट' बनलो.
मला आमच्या कार्यालयाच्या इमारतीतच एक सुसज्ज असा ऑफीस सुट मिळाला. माझा 'मराठी झवाझवीचा' सगळा चमु माझ्याबरोबर या नव्या ऑफिसमध्ये आला. माझ्या दोन्ही कामाचा रिसर्च ते सहज करु शकत होते. सगळ्याचे काम वाढणार होते पण आठवड्याच्या शेवटी मिळणारा पगारही वाढणार होता.
मी स्वतंत्र व्यवसाय केला असता तर माझा स्वतःचा फायदा जास्त झाला असता. पण हवा त्या प्रमाणात तो सर्व प्रपंच उभा करायची सुरवातीची धडपड, त्यासाठी लागणारे मोक्याच्य जागचे ऑफिस, त्याच्या गगनाला भिडलेल्या किंमती, ऑफिस सुरु केल्यावर ते चालवायचा खर्च, आणी हा व्यवसाय करण्यापुर्वी लागणारे परवाने असे सगळा लागणारा हिशोब केला तर सध्यातरी मला हा ऑप्शन बरा वाटत होता (शेवटी मराठी व्यवहार बुध्दी). पण ह्या माझ्या निर्णयात सगळ्यात महत्वाचा मुद्दा मला वाटला होता तो "मराठी झवाझवी' चॅनेलवरुन मला मिळणारी प्रसिध्दी, जी एकट्याच्या व्यवसायात करणे मला शक्य झाले नसते.
यादवशेट्च्या प्रपोजलमध्ये मी एक मोठी दुरुस्ती सुचवली ती अशी की पेशंट्च्या इलाजासाठी एक क्लिनिक असणे जरुरीचे आहे. शेटजीनी लगेच त्यांचा एक वापरात नसलेला बंगला देवु केला. त्यात ४ स्वतंत्र बेडरूम होत्या व बंगला जुना असला तरी चांगला मेंटेंन केलेला होता. तिथे मी दोन कामशास्त्रात ट्रेंड असलेल्या टंच तरुणी त्यांच्यावर इलाज करायला ठेवल्या.
महीन्याच्या आतच आमच्या वाहिनीवर जाहीराती चमकल्या व मधुराणीच्या हस्ते डॉ प्रेम कामकर याच्या कामशास्त्राच्या कन्सल्टन्सीचे दुकान चालु झाले. मी ऑफीसमध्ये फक्त एकच नविन फटाकडी मुलगी माझी सहाय्यक म्हणुन घेतली. ही नवी मुलगी रिना माझ्या क्लायंटची काळजी घेइल अशी कल्पना होती.
सुरवातीचे बरेचसे पेशंट "माझा उठत नाही" या कॅटेगरीतील मध्यमवयीन व म्हातारे होते. अशा पेशंटना भरपुर फी घेवुन मी आमच्या क्लिनिकमध्ये एक दिवसासाठी पाठवायचो. हे पेशंट मी विकसीत केलेला इलाज घेवुन पहिल्या सीटींगमध्येच आपले ताठलेले लवडे सांभाळत परतायचे.
यादवचा एक बडा उद्योगपती मित्र, आपल्या पत्नीसह तरुण सुनेला घेवुन आला. त्याच्या मुलाच्या लग्नाला दोन वर्षे झाली होती तरी मुलबाळ नव्हते. मेडीकली दोघांच्यात काहीच दोष नव्हता. मी आमच्या पॅनेलवर असलेल्या तज्ञांकडुन दोघांची कसून तपासणी केली.
दोघांच्या चाचण्या अनुकूल मिळताच मी त्याच्या मुलाला व सुनेला परत दुसऱ्या सीटींगसाठी बोलावले. त्या जोडप्याला कामसुत्रातले शास्त्रोक्त संभोगाचे धडे दिल्यावर योग्य वेळी आमच्या असिस्टंट्च्या देखरेखीत मिलन केल्यावर एका महिन्यात हवा तो रिझल्ट मिळाला.
एक नुकतेच लग्न झालेला तरुण आपल्या बायकोला सेक्सची घृणा आहे अशी तक्रार घेवुन आला होता. मी त्याच्या अपरोक्ष त्याच्या बायकोला खोदुन खोदुन प्रश्न विचारल्यावर खरा प्रॉब्लेम बाहेर आला. तो येडझवा तिची फक्त गाण्ड मारायचा. सतत फक्त "नो एन्ट्री'तुन प्रवास करुन ती वैतागली होती!
एक दिवस एका स्त्रीने संध्याकाळची नउची अपॉईंटमेंट मागुन घेतली. ३५ वर्षाची मिसेस सिंग सुंदर व आधुनिक स्त्री होती. ती माझ्या समोर बसली तेव्हा ती मला फारच बेचैन वाटली. मी तिला माझे सायकॉलॉजीचे फंडा तिला वापरुन बोलते केले.
"मॅडम काय प्रोब्लेम आहे तुमचा?"
"डॉक्टर, माझे नाव रश्मी गुप्ता. माझे पती परराष्ट्र खात्यात एक वरिष्ठ अधिकारी आहेत. आता ते इकडेच असतात. एन भरात असताना त्यांनी दोन लग्ने केली. मी त्यांची तिसरी पत्नी. त्यांची पहीली पत्नी वारली. दुसरी नेपाळी होती. त्यांना एक मुलगी होती. तिच्यापासून त्यांचा घटस्फोट झाल्यावर शिक्षण होईपर्यंत ती मुलगी आपल्या आई बरोबर काटमांडुला होती. आता ती हिंदूस्तानात परत आली आहे."
तिने पाण्याचा घोट घेवुन पुढे चालु केले. " ती १८ वर्षाची मुलगी नीता आता आमच्याबरोबर रहात आहे. डॉक्टर मला वाटते माझी सावत्र मुलगी लहान वयातच फार कामुक आहे. ती जो तिला दिसेल त्यावर आपली मोहिनी टाकते. ती एकुणच आपल्या शरीराचे खुपच प्रदर्शन करत असते.'
"मग प्रोब्लेम काय आहे?" मला हा पश्न विचारणे भाग होते. तिला आणखी बोलते करण्याची जरुर होती.
"ती आमचा ड्रायव्हर, माळी, इतकेच काय, आपल्या वडिलांसमोरही आपल्या देहाचे प्रदर्शन करते." क्षणभर थांबुन तिने एक मोठा श्वास घेतला."मला त्याच्यातही काही गैर वाटत नाही. पण... पण ती मलाही तिच्या ह्या खेळात गुंतवु पाहत आहे."
"म्हणजे? नक्की काय म्हणायचे आहे तुम्हाला?" मी थोडे गोंधळुन विचारले
"येता जाता कळत नकळत माझ्या स्तनाला, कधी कधी माझ्या गुप्तांगालाही स्पर्श करते. ती मला येता जाता मिठ्या मारते. आपले स्तन माझ्या स्तनावर दाबते. डॉक्टर.. मला..माझ्या गुप्तंगावर तिचे गुप्तांग घासते. मला तर असे वाटते की तिची इच्छा आहे की मी तिच्या जाळ्यात अडकावे."
"ठिक आहे. या विषयात खोल जाण्यापुर्वी मला तुमची तपासणी करायला लागेल. तपासणी दोन प्रकारे होईल. प्रथम तुमची शारिरिक तपासणी करुन आम्ही काही रिडींग घेवु. मग तुम्हाला मी काही प्रश्न विचारीन. पलिकडे चेंज-रूम आहे. बाहेरचे सर्व कपडे काढुन आमचा गावुन घालायला लागेल. माझी असीस्टंट तुम्हाला सहाय्य करेल."
रिना तिला घेवुन गेली. जरा वेळाने एक किमोनो घालुन रिनाने तिला परत आणले. पेशंटचे सगळे कपडे उतरवुन किमोनो घातला जातो.
"मॅडम मी प्रथम तुमची शरिरीक तपासणी करीन. कामशास्त्रात ह्या तपासणीला फार महत्व आहे. तुमचा प्रोब्लेम दुर करायला ह्याची फारच मदत होते. तुमची तयारी आहे?"
तिने मान डोलावली.
"मिसेस गुप्ता मी तुमच्या अंगावर सुक्ष्म सेन्सरचे इलेक्ट्रोड्स लावीन. सेन्सर्स ह्या मागच्या लॅपटॉपला डाटा फीड करत राहतील. तुम्हाला मी हे हेलमेट घालणार आहे. यात एक औषध सोडले जाते. तुमचे बाह्य मन त्या औषधाने झोपते पण तुमचे आंतरमन जागे राहते. प्रथम शारिरीक तपासणी करुन तुमच्या मनाला मी काही प्रश्न विचारीन. ही तपासणी प्रक्रिया तुमचा प्रोब्लेम अचुक डायग्नोसीस करेल. ह्या सर्व तपासणीला किमान एक तास लागेल. मग ह्या सर्व क्रियेला तुम्ही तयार आहात?"
रश्मीने मान डोलावली. मी रिनाला इशारा केला. खास बनवुन घेतलेल्या कोचावर रिनाने रश्मीला बसवले. ह्या कोचाच्या रिमोटची एक कळ दाबताच बेड बनु शकते. कोचावर बसवुन रिनाने तिला हेलमेट घातले. मी समोरच्या पॅनेलवरचे बटण दाबले. १० सेकंदात रश्मी झोपली व तिची मान कलंडली. रिनाने तिचा किमोनोची नाडी सोडली व किमोनो उघडला व एक कळ दाबुन कोच सरळ करुन तिला झोपवले.
Tags :झवाझवी कथा,चावट वहिनी,चावट वहिनी मामी,नविन झवाझवी गोष्टी,मराठी झवाझवी कथा,चावट काकी,चावट सेकस कथा,मराठी चावट झवाझवी कथा,मराठी झवाझवी कथा,झवाडी वहिनी,झवाझवी,संभोग कथा
,चावट कथा,झवाडी आई,प्रणय कथा,झवाडी बाई,मामीची झवाझवी
