त्यांचे बोलणे ऐकून मी चपापलो आणि त्यांना विचारले, "काय झाले, मॅडम? तुम्ही काय बोलताय मला काही कळत नाही.."
आणि मग त्यांनी मला सुनीलच्या आणि त्यांच्या भांडणाबद्दल सांगितले. मग मी त्यांच्याबद्दल काय काय बोलायचो जे सुनीलने त्यांना सांगितले, ते सगळे त्यांनी मला सांगितले. त्यांचे बोलणे ऐकून मी स्तब्धच झालो. काय बोलावे ते मला कळेना तेव्हा मी गुपचूप उभा राहिलो.
"सागर, मला वाटले नव्हते तू माझा तुझ्याबरोबर वागण्याचा असा अर्थ काढशील म्हणून.. मी तुला लहान भावाप्रमाणे मानून तुझ्याशी सलगीने वागायची पण त्याचा तू घाणेरडा अर्थ घेतला. आणि काय रे.. मी टेबलावर मांडी घालून बसते ते काय तुला माझ्या 'साडीतले' दाखवायला काय?? तु सुनीलला सांगितले त्या रंगाच्या 'त्या' मी कधी घालतच नाही..." त्या फणकाऱ्याने म्हणाल्या तेव्हा मला कळले त्या कशाबद्दल बोलत आहेत ते..
मी सुनील खोटेच बोललो होते की मी आणि मॅडम एकटेच असताना त्या जेव्हा टेबलावर मांडी घालून बसतात तेव्हा त्या अगदीच निष्काळजीपणा दाखवतात. त्याने मला त्यांच्या मांड्या तर दिसतातच पण आत घातलेली 'पँटीज' पण दिसते. त्यानी मला विचारले की कोठल्या रंगाची 'पँटीज' होती तर मी बेधडकपणे खोटे सांगितले होते की कधी 'चॉकलेटी' रंगाची असते तर कधी 'निळ्या' रंगाची.
माझे बिंग बाहेर आले म्हणून मी घाबरलो. सुनीलने 'काशी' केलीच होती तेव्हा आता मला माझा बचाव करायलाच हवा होता. मला माहीत होते की जर त्याक्षणी मी सुनील त्यांच्याबद्दल काय काय बोलायचा हे जर त्यांना सांगितले तर त्याच्यावर त्यांचा विश्वास बसणार नाही कारण त्या समजतील सुनीलने माझ्याबद्दल सांगितले म्हणून मी त्याच्याबद्दल सांगत आहे. तेव्हा मी वेगळाच पवित्रा घेतला. सुनीलने जे काही त्यांना सांगितले होते ते सगळे 'खोटे' आहे असा मी पवित्रा घेतला.
"मॅडम, मी तुमच्याबद्दल असे काही बोललोच नाही. सुनीलने जे तुम्हाला सांगितले ते सगळे खोटे आहे.. मी तुमच्याबद्दल असे का बोलू? मी पण तुम्हाला मोठ्या बहिणीसारखे मानतो.."
"मग सुनीलने मला असे का सांगितले?"
"त्याला मला बदनाम करायचे असेल. तुम्ही माझ्याशी एवढे सलगीने वागता त्याची त्याला जेलसी होत असेल म्हणून आपले संबंध बिघडावे असे त्याला वाटत असेल.."
"पण तु जे आत्ता बोलतोयस ते मी खरे कशावरून मानायचे? तु पण आत्ता खोटे बोलत असावा.."
"मॅडम. जर तो खरा असला असता तर येथे थांबला असता ना.. मी आल्यानंतर तो बाहेर का निघून गेला. तो नंतरपण जावू शकला असता. पण तो आत्ताच का गेला? मी लगेच खरे-खोटे करेल म्हणून तो बाहेर पळून गेला."
"पण मग त्याने तुझेच नाव घेवून का सांगितले??"
"काय माहीत, मॅडम.? त्याला येवू द्या.. म्हणजे मी खरे-खोटे काय ते करतो.." असे म्हणत मी त्यावेळी वेळ मारून नेली.
मला वाटले नव्हते सुनील माझा असा विश्वासघात करेल. आता सुनील आला की सगळी बाजी त्याच्यावरच उलटवायची ह्याचा मी निश्चय केला. माझे नशीब जोरावर होते कारण तो जेव्हा ऑफीसमध्ये आला त्याच्या पाच मिनीटे आधी आमचा एक क्लायंट ऑफीसमध्ये आला होता आणि कविता मॅडम त्याच्याबरोबर मिटींगरूममध्ये होत्या. त्याचा फायदा घेत मी सुनीलला पटकन ड्राफ्टींग सेक्शनमध्ये घेतले आणि थोड्क्यात बऱ्यापैकी झाडले. मग ऑफीसच्या पेटी कॅशमध्ये त्याने केलेल्या एका 'झोल' चे गुपीत मला माहीत होते ते मी मॅडम आणि बॉसला सांगेन अशी मी त्याला धमकी दिली व तेथून कटवले.
अर्थात! सुनील बेडर होता आणि अश्या धमकीला घाबरणाऱ्यांपैकी नव्हता. ज्या बेदकारपणे तो हसत होता त्यावरून तर मला भिती वाटत होती की तो मॅडमसमोर माझ्यावर बाजी उलटवणार. आणि म्हणून मला थोडी धास्ती वाटत होती. नंतर मॅडम बाहेर आल्या व क्लायंट निघून गेला तेव्हा तर माझ्या गोट्या कपाळातच होत्या. पण मला माझी बाजू क्लीअर करायची होती तेव्हा मी थोडा दबकतच मॅडमकडे गेलो आणि सुनीलला तिथे बोलावले. मग मॅडमसमोर मी त्याला 'झाडायला' सुरुवात केली आणि त्याला कबूल करायला सांगितले की त्याने मॅडमना खोटे सांगितले आहे व मी तसे काही बोललोच नव्ह्तो.
आश्चर्यकारपणे त्याने ते कबूल केले. त्याने मॅडमला सांगितले की तो खोटे बोलला. त्याने इतक्या सहजासहजी ते कबूल केले हे पाहून मी तर अवाकच झालो पण मी ते भासू दिले नाही व माझी बाजू क्लीअर केली. मॅडम पुढे त्याला काही बोलल्या नाही पण त्या चांगल्याच वैतागल्या होत्या. मी तेथून काढता पाय घेतला व येवून माझे काम करू लागलो. त्यावेळी ते प्रकरण तिथेच संपले पण त्याने आमच्या ऑफीसमधील 'मोकळे' वातावरण गढुळ करून टाकले.
त्या प्रकरणानंतर सगळ्यांचेच एकमेकांशी वागणे बदलले. जो तो आप.आपल्या कामात मग्न राहू लागला. सगळे एकमेकांशी फक्त कामापुरतेच बोलू लागले. बाहेरून काही खायला मागवायचे बंदच झाले आणि गप्पांची महेफील बरखास्त झाली. दुपारचे जेवणही जो तो आप.आपल्या सवडीप्रमाणे एकटेच जेवू लागला. ऑफीसमध्ये वावरताना आता कविता मॅडमचे 'नकळत' स्पर्श मिळेनासे झाले कारण त्या अश्या स्पर्शाबाबत सावध राहू लागल्या. ऑफीसचे वातावरण आता शांत राहू लागले.
आणि त्यानंतर अजून एक घटना घडली ज्याने आमचे ऑफीस अजूनच सुने सुने झाले. सुनीलचे बॉसबरोबर पगार वाढवण्यावरून भांडण झाले आणि त्याने तडकाफडकी राजीनामा दिला. बॉसने त्याला थांबवण्याचा प्रयत्न केला नाही आणि एका महिन्यात सुनील आमची कंपनी सोडून निघून गेला. जाता जाता तो मला एक धक्का देवून गेला. मला तो म्हणाला की त्या दिवशी त्या प्रकरणात तो माझ्यावर बाजी उलटवू शकला असता आणि मी तसे खरेच बोललो हे कविता मॅडमना पटवून देवू शकला असता. पण त्याने विचार केला की जर त्याने तसे केले तर माझे कॅरेक्टर मॅडमसमोर खराब झाले असते. त्यावर आणी मॅडमने आणखीन काही अँक्शन घेवून बॉसला वगैरे सांगितले असते तर माझ्या जॉबवर पण गदा आली असती.
सुनील पुढे म्हणाला की कॅरेक्टरच्या बाबतीत तो स्वत: तर बदनामच होता तेव्हा त्याचे पुढे काही नुकसान झाले नसते. कविता मॅडमना ते माहीतच होते व त्या कधी त्याला चांगल्या समजतच नव्हत्या. पण मला त्या 'चांगला' समजत होत्या तेव्हा त्यांच्या नजरेत मी 'चांगलाच' रहावा म्हणून त्याने त्या दिवशी तसे कबूल केले. त्याचे बोलणे ऐकून मी अवाकच झालो आणि शेवटी मी कसेबसे त्याचे आभार मानले. सुनील कंपनी सोडून गेला आणि आमच्या ऑफीसमधला एक अध्याय संपला...
मग सुनीलच्या जागी नवीन मुल प्युन म्हणून येवू लागली आणि जावू लागली. का कुणास ठाऊक पण २/३ महिन्यापेक्षा जास्त कधी कोणी टिकलाच नाही. बरे ही नवीन येणारी मुल १६/१७ वर्षाची अगदीच शिकाऊ असायची त्यामुळे आमच्याबरोबर त्यांचे सुनीलसारखे खेळीमेळीचे संबंध कधीच झाले नाही. आम्ही स्वत:हून काही बोललो तरच बोलायचे नाहीतर गप्पच रहायचे. नेहमी आपल्या कामात मग्न रहायचे आणि जर काम नसेल तर गुपचूप दरवाजात खुर्चीत बसून रहायचे. तेव्हा ऑफीस नेहमी शांतच रहायला लागले
तसे पण ऑफीसमध्ये आम्ही तीनजणच असायचो. त्यात आणि प्युन कामासाठी बऱ्याचदा बाहेर जायचा तेव्हा म्हटले तर आणि मीच ऑफीसमध्ये असायचो. त्या प्रकरणानंतर कविता मॅडम माझ्याशी तर बोलतच नव्हत्या. आणि बोलल्या तर फक्त कामासंबंधीच बोलायच्या. इतर वेळी आम्ही आप.आपल्या जागेवर बसून काम करत रहायचो नाहीतर नुसतेच बसून रहायचो. पण पहिल्यासारखे कधी एकत्र बसायचो वा गप्पा मारायचो नाही. जरी मॅडम माझ्याशी बोलत नव्हत्या किंवा मला त्यांचा पहिल्यासारखा सहवास मिळत नव्हता तरी माझ्या डोक्यात त्यांचा विचार सतत असायचा. माझ्या मनात त्यांच्याबद्दल लैंगीक भावना आधीपासून तर होत्याच पण या काळात त्या जास्तच उफळून यायला लागल्या.
त्यांचे माझे लैंगीक संबंध आहेत आणि जेव्हा जेव्हा, जसा जसा आणि जेथे कोठे चान्स मिळेल तेथे आम्ही दाबादाबी, चुम्माचाटी, चोखाचोखी आणि झवाझवी करतोय असे चित्र माझ्या डोळ्यासमोर उभे राहू लागले. अश्या विचाराने माझा लंड लगेच उठायचा आणि मग मी टॉयलेटमध्ये पळून मूठ मारून यायचो. एखाद्या व्यक्तीला सर्वसाधारणपणे टॉयलेटमध्ये जावून मुतून बाहेर यायला जेवढा वेळ लागतो तेवढ्याच वेळेत मी आत जावून खसखस मूठ मारून विर्य गाळायचो आणि बाहेर यायचो. कोणाला कळणारही नाही की मी आत मुतायला गेलो नव्हतो तर लंड गाळायला गेलो होतो.
दुपारच्या वेळी चान्स मिळाला की आम्हाला एक डुलकी घ्यायची सवय होती. शक्यतो आम्ही आमच्या जागेवरच हाताची घडी करून त्यावर मान टेकवून थोडा वेळ झोपायचो. पण तसे झोपणे जास्त कंर्फटेबल नव्हते तेव्हा बाहेर वेटींगच्या सोफ्यावर कधी अधी आम्ही झोपायचो. वेटींगच्या ३ सीटर सोफ्याला साईडला आर्मरेस्ट नव्हत्या त्यामुळे लांबलचक सोफ्यावर झोपायला बरे वाटायचे. जेव्हा सुनील होता तेव्हा आमच्या तिघांमध्ये सोफ्यावर कोण झोपणार यासाठी धावपळ व्हायची. मग जो सोफा आधी पकडेल तो तेथे झोपायचा व बाकी दोघे आप.आपल्या जागेवर झोपायचे. सुनील गेल्यानंतर नवीन प्युनसमोर मी किंवा कविता मॅडम सोफ्यावर कधी झोपलो नाही. पण जर प्युन बाहेर गेला असेल तर मग आमच्यापैकी कोणीतरी सोफ्यावर झोपून एक डुलकी घेत असे.
आता आम्ही बोलत नसल्यामुळे कविता मॅडम आणि माझ्यात पहिल्यासारखी धावपळ होत नसे पण ज्याला वाटेल तो जावून सोफ्यावर झोपायचा. पण मला माहीत होते की जर कविता मॅडम सोफ्यावर झोपल्या तर मला त्यांचे चोरून निरीक्षण करायला मिळते. आधी जेव्हा सुनील होता तेव्हा जर कविता मॅडम सोफ्यावर झोपलेल्या असतील तर त्याच्या उपस्थितीत मला त्यांना 'मन भरून' बघता येत नसे. पण आता कोणीही नसताना मला त्यांना डोळे भरून बघता येत असे. दरवाजा लॉक असायचा तेव्हा कोणी आले तर बेल वाजवायचे. त्याने मॅडम पटकन उठायच्या आणि आत पळायच्या. मग मी जावून दरवाजा उघडायचो. जरी आम्ही बोलत नसलो तरी आमच्यात काही अलिखीत नियम होते. मॅडम झोपलेल्या असतील तर फोन अटेंड करणे तसेच दरवाजा उघडणे वगैरे कामे मी करायचो. आलेली व्यक्ती लगेच परत गेली की दरवाजा लावून परत मॅडम सोफ्यावर झोपायच्या.
आणि मग त्यांनी मला सुनीलच्या आणि त्यांच्या भांडणाबद्दल सांगितले. मग मी त्यांच्याबद्दल काय काय बोलायचो जे सुनीलने त्यांना सांगितले, ते सगळे त्यांनी मला सांगितले. त्यांचे बोलणे ऐकून मी स्तब्धच झालो. काय बोलावे ते मला कळेना तेव्हा मी गुपचूप उभा राहिलो.
"सागर, मला वाटले नव्हते तू माझा तुझ्याबरोबर वागण्याचा असा अर्थ काढशील म्हणून.. मी तुला लहान भावाप्रमाणे मानून तुझ्याशी सलगीने वागायची पण त्याचा तू घाणेरडा अर्थ घेतला. आणि काय रे.. मी टेबलावर मांडी घालून बसते ते काय तुला माझ्या 'साडीतले' दाखवायला काय?? तु सुनीलला सांगितले त्या रंगाच्या 'त्या' मी कधी घालतच नाही..." त्या फणकाऱ्याने म्हणाल्या तेव्हा मला कळले त्या कशाबद्दल बोलत आहेत ते..
मी सुनील खोटेच बोललो होते की मी आणि मॅडम एकटेच असताना त्या जेव्हा टेबलावर मांडी घालून बसतात तेव्हा त्या अगदीच निष्काळजीपणा दाखवतात. त्याने मला त्यांच्या मांड्या तर दिसतातच पण आत घातलेली 'पँटीज' पण दिसते. त्यानी मला विचारले की कोठल्या रंगाची 'पँटीज' होती तर मी बेधडकपणे खोटे सांगितले होते की कधी 'चॉकलेटी' रंगाची असते तर कधी 'निळ्या' रंगाची.
माझे बिंग बाहेर आले म्हणून मी घाबरलो. सुनीलने 'काशी' केलीच होती तेव्हा आता मला माझा बचाव करायलाच हवा होता. मला माहीत होते की जर त्याक्षणी मी सुनील त्यांच्याबद्दल काय काय बोलायचा हे जर त्यांना सांगितले तर त्याच्यावर त्यांचा विश्वास बसणार नाही कारण त्या समजतील सुनीलने माझ्याबद्दल सांगितले म्हणून मी त्याच्याबद्दल सांगत आहे. तेव्हा मी वेगळाच पवित्रा घेतला. सुनीलने जे काही त्यांना सांगितले होते ते सगळे 'खोटे' आहे असा मी पवित्रा घेतला.
"मॅडम, मी तुमच्याबद्दल असे काही बोललोच नाही. सुनीलने जे तुम्हाला सांगितले ते सगळे खोटे आहे.. मी तुमच्याबद्दल असे का बोलू? मी पण तुम्हाला मोठ्या बहिणीसारखे मानतो.."
"मग सुनीलने मला असे का सांगितले?"
"त्याला मला बदनाम करायचे असेल. तुम्ही माझ्याशी एवढे सलगीने वागता त्याची त्याला जेलसी होत असेल म्हणून आपले संबंध बिघडावे असे त्याला वाटत असेल.."
"पण तु जे आत्ता बोलतोयस ते मी खरे कशावरून मानायचे? तु पण आत्ता खोटे बोलत असावा.."
"मॅडम. जर तो खरा असला असता तर येथे थांबला असता ना.. मी आल्यानंतर तो बाहेर का निघून गेला. तो नंतरपण जावू शकला असता. पण तो आत्ताच का गेला? मी लगेच खरे-खोटे करेल म्हणून तो बाहेर पळून गेला."
"पण मग त्याने तुझेच नाव घेवून का सांगितले??"
"काय माहीत, मॅडम.? त्याला येवू द्या.. म्हणजे मी खरे-खोटे काय ते करतो.." असे म्हणत मी त्यावेळी वेळ मारून नेली.
मला वाटले नव्हते सुनील माझा असा विश्वासघात करेल. आता सुनील आला की सगळी बाजी त्याच्यावरच उलटवायची ह्याचा मी निश्चय केला. माझे नशीब जोरावर होते कारण तो जेव्हा ऑफीसमध्ये आला त्याच्या पाच मिनीटे आधी आमचा एक क्लायंट ऑफीसमध्ये आला होता आणि कविता मॅडम त्याच्याबरोबर मिटींगरूममध्ये होत्या. त्याचा फायदा घेत मी सुनीलला पटकन ड्राफ्टींग सेक्शनमध्ये घेतले आणि थोड्क्यात बऱ्यापैकी झाडले. मग ऑफीसच्या पेटी कॅशमध्ये त्याने केलेल्या एका 'झोल' चे गुपीत मला माहीत होते ते मी मॅडम आणि बॉसला सांगेन अशी मी त्याला धमकी दिली व तेथून कटवले.
अर्थात! सुनील बेडर होता आणि अश्या धमकीला घाबरणाऱ्यांपैकी नव्हता. ज्या बेदकारपणे तो हसत होता त्यावरून तर मला भिती वाटत होती की तो मॅडमसमोर माझ्यावर बाजी उलटवणार. आणि म्हणून मला थोडी धास्ती वाटत होती. नंतर मॅडम बाहेर आल्या व क्लायंट निघून गेला तेव्हा तर माझ्या गोट्या कपाळातच होत्या. पण मला माझी बाजू क्लीअर करायची होती तेव्हा मी थोडा दबकतच मॅडमकडे गेलो आणि सुनीलला तिथे बोलावले. मग मॅडमसमोर मी त्याला 'झाडायला' सुरुवात केली आणि त्याला कबूल करायला सांगितले की त्याने मॅडमना खोटे सांगितले आहे व मी तसे काही बोललोच नव्ह्तो.
आश्चर्यकारपणे त्याने ते कबूल केले. त्याने मॅडमला सांगितले की तो खोटे बोलला. त्याने इतक्या सहजासहजी ते कबूल केले हे पाहून मी तर अवाकच झालो पण मी ते भासू दिले नाही व माझी बाजू क्लीअर केली. मॅडम पुढे त्याला काही बोलल्या नाही पण त्या चांगल्याच वैतागल्या होत्या. मी तेथून काढता पाय घेतला व येवून माझे काम करू लागलो. त्यावेळी ते प्रकरण तिथेच संपले पण त्याने आमच्या ऑफीसमधील 'मोकळे' वातावरण गढुळ करून टाकले.
त्या प्रकरणानंतर सगळ्यांचेच एकमेकांशी वागणे बदलले. जो तो आप.आपल्या कामात मग्न राहू लागला. सगळे एकमेकांशी फक्त कामापुरतेच बोलू लागले. बाहेरून काही खायला मागवायचे बंदच झाले आणि गप्पांची महेफील बरखास्त झाली. दुपारचे जेवणही जो तो आप.आपल्या सवडीप्रमाणे एकटेच जेवू लागला. ऑफीसमध्ये वावरताना आता कविता मॅडमचे 'नकळत' स्पर्श मिळेनासे झाले कारण त्या अश्या स्पर्शाबाबत सावध राहू लागल्या. ऑफीसचे वातावरण आता शांत राहू लागले.
आणि त्यानंतर अजून एक घटना घडली ज्याने आमचे ऑफीस अजूनच सुने सुने झाले. सुनीलचे बॉसबरोबर पगार वाढवण्यावरून भांडण झाले आणि त्याने तडकाफडकी राजीनामा दिला. बॉसने त्याला थांबवण्याचा प्रयत्न केला नाही आणि एका महिन्यात सुनील आमची कंपनी सोडून निघून गेला. जाता जाता तो मला एक धक्का देवून गेला. मला तो म्हणाला की त्या दिवशी त्या प्रकरणात तो माझ्यावर बाजी उलटवू शकला असता आणि मी तसे खरेच बोललो हे कविता मॅडमना पटवून देवू शकला असता. पण त्याने विचार केला की जर त्याने तसे केले तर माझे कॅरेक्टर मॅडमसमोर खराब झाले असते. त्यावर आणी मॅडमने आणखीन काही अँक्शन घेवून बॉसला वगैरे सांगितले असते तर माझ्या जॉबवर पण गदा आली असती.
सुनील पुढे म्हणाला की कॅरेक्टरच्या बाबतीत तो स्वत: तर बदनामच होता तेव्हा त्याचे पुढे काही नुकसान झाले नसते. कविता मॅडमना ते माहीतच होते व त्या कधी त्याला चांगल्या समजतच नव्हत्या. पण मला त्या 'चांगला' समजत होत्या तेव्हा त्यांच्या नजरेत मी 'चांगलाच' रहावा म्हणून त्याने त्या दिवशी तसे कबूल केले. त्याचे बोलणे ऐकून मी अवाकच झालो आणि शेवटी मी कसेबसे त्याचे आभार मानले. सुनील कंपनी सोडून गेला आणि आमच्या ऑफीसमधला एक अध्याय संपला...
मग सुनीलच्या जागी नवीन मुल प्युन म्हणून येवू लागली आणि जावू लागली. का कुणास ठाऊक पण २/३ महिन्यापेक्षा जास्त कधी कोणी टिकलाच नाही. बरे ही नवीन येणारी मुल १६/१७ वर्षाची अगदीच शिकाऊ असायची त्यामुळे आमच्याबरोबर त्यांचे सुनीलसारखे खेळीमेळीचे संबंध कधीच झाले नाही. आम्ही स्वत:हून काही बोललो तरच बोलायचे नाहीतर गप्पच रहायचे. नेहमी आपल्या कामात मग्न रहायचे आणि जर काम नसेल तर गुपचूप दरवाजात खुर्चीत बसून रहायचे. तेव्हा ऑफीस नेहमी शांतच रहायला लागले
तसे पण ऑफीसमध्ये आम्ही तीनजणच असायचो. त्यात आणि प्युन कामासाठी बऱ्याचदा बाहेर जायचा तेव्हा म्हटले तर आणि मीच ऑफीसमध्ये असायचो. त्या प्रकरणानंतर कविता मॅडम माझ्याशी तर बोलतच नव्हत्या. आणि बोलल्या तर फक्त कामासंबंधीच बोलायच्या. इतर वेळी आम्ही आप.आपल्या जागेवर बसून काम करत रहायचो नाहीतर नुसतेच बसून रहायचो. पण पहिल्यासारखे कधी एकत्र बसायचो वा गप्पा मारायचो नाही. जरी मॅडम माझ्याशी बोलत नव्हत्या किंवा मला त्यांचा पहिल्यासारखा सहवास मिळत नव्हता तरी माझ्या डोक्यात त्यांचा विचार सतत असायचा. माझ्या मनात त्यांच्याबद्दल लैंगीक भावना आधीपासून तर होत्याच पण या काळात त्या जास्तच उफळून यायला लागल्या.
त्यांचे माझे लैंगीक संबंध आहेत आणि जेव्हा जेव्हा, जसा जसा आणि जेथे कोठे चान्स मिळेल तेथे आम्ही दाबादाबी, चुम्माचाटी, चोखाचोखी आणि झवाझवी करतोय असे चित्र माझ्या डोळ्यासमोर उभे राहू लागले. अश्या विचाराने माझा लंड लगेच उठायचा आणि मग मी टॉयलेटमध्ये पळून मूठ मारून यायचो. एखाद्या व्यक्तीला सर्वसाधारणपणे टॉयलेटमध्ये जावून मुतून बाहेर यायला जेवढा वेळ लागतो तेवढ्याच वेळेत मी आत जावून खसखस मूठ मारून विर्य गाळायचो आणि बाहेर यायचो. कोणाला कळणारही नाही की मी आत मुतायला गेलो नव्हतो तर लंड गाळायला गेलो होतो.
दुपारच्या वेळी चान्स मिळाला की आम्हाला एक डुलकी घ्यायची सवय होती. शक्यतो आम्ही आमच्या जागेवरच हाताची घडी करून त्यावर मान टेकवून थोडा वेळ झोपायचो. पण तसे झोपणे जास्त कंर्फटेबल नव्हते तेव्हा बाहेर वेटींगच्या सोफ्यावर कधी अधी आम्ही झोपायचो. वेटींगच्या ३ सीटर सोफ्याला साईडला आर्मरेस्ट नव्हत्या त्यामुळे लांबलचक सोफ्यावर झोपायला बरे वाटायचे. जेव्हा सुनील होता तेव्हा आमच्या तिघांमध्ये सोफ्यावर कोण झोपणार यासाठी धावपळ व्हायची. मग जो सोफा आधी पकडेल तो तेथे झोपायचा व बाकी दोघे आप.आपल्या जागेवर झोपायचे. सुनील गेल्यानंतर नवीन प्युनसमोर मी किंवा कविता मॅडम सोफ्यावर कधी झोपलो नाही. पण जर प्युन बाहेर गेला असेल तर मग आमच्यापैकी कोणीतरी सोफ्यावर झोपून एक डुलकी घेत असे.
आता आम्ही बोलत नसल्यामुळे कविता मॅडम आणि माझ्यात पहिल्यासारखी धावपळ होत नसे पण ज्याला वाटेल तो जावून सोफ्यावर झोपायचा. पण मला माहीत होते की जर कविता मॅडम सोफ्यावर झोपल्या तर मला त्यांचे चोरून निरीक्षण करायला मिळते. आधी जेव्हा सुनील होता तेव्हा जर कविता मॅडम सोफ्यावर झोपलेल्या असतील तर त्याच्या उपस्थितीत मला त्यांना 'मन भरून' बघता येत नसे. पण आता कोणीही नसताना मला त्यांना डोळे भरून बघता येत असे. दरवाजा लॉक असायचा तेव्हा कोणी आले तर बेल वाजवायचे. त्याने मॅडम पटकन उठायच्या आणि आत पळायच्या. मग मी जावून दरवाजा उघडायचो. जरी आम्ही बोलत नसलो तरी आमच्यात काही अलिखीत नियम होते. मॅडम झोपलेल्या असतील तर फोन अटेंड करणे तसेच दरवाजा उघडणे वगैरे कामे मी करायचो. आलेली व्यक्ती लगेच परत गेली की दरवाजा लावून परत मॅडम सोफ्यावर झोपायच्या.
