" घ्या सांभाळा आता, सारखं घाल, घाल म्हणत होतात. घ्या तुमच्या पुच्चीत बुल्ला. बघा सगळ्या शिरा फुगवून कसा फुर फुर करतोय, कसा पचाक पचाक आवाज काढतोय "
माझ्या त्या आवेशाने, घर्षणामुळे मिळणाऱ्या आनंदाने त्यांची तर अशी अवस्था झाली होती की, त्या कॉटवरील गादीला गच्च धरून माझ्यापेक्षा जास्त वेगाने खालून धक्के मारत होत्या. त्यांचे बॉल खाली वर सारखे हलत होते, चेहरा ; पूर्ण अंग मात्र घामाने डबडबले होते. त्या इतक्या स्लिम होत्या की पुच्चीला एकदम घासून घर्षण होत होते. मस्त . मस्त . मस्तच होते त्यांचे सर्व
तब्बल तेरा मिनिटे हा आमचा प्रपंच चालला होता, तेव्हा कोठे माझ्या पाण्याला वाट सापडली. तशी चाहूल लागताच मी तसे त्यांना डोळ्याने खुणावले. मग मात्र त्यांनी धक्के देणे थांबवून, माझ्या गांडीच्या गोळ्यांना हाताची घडी करून पकडले व तसेच जोरात खाली ओढले. मी पण सर्व थांबऊन खाली जोरात दाब देऊन त्यांच्या अंगावर पहुडलो. खाली जाताना काय आनंद मिळाला म्हणून सांगू , काय तो कडकपणा, काय ती गरमाई . कस सांगू मी हे सर्व शब्दात नाही येणार तो आनंद व्यक्त करता अथवा वाटून घेता.
खरं सांगायचं तर खाली येताना, बुल्ला पुच्चीत घालातानाचा तसेच आत घातल्यानंतर मिठी मारून तसंच त्यांच्या अंगावर पहुडण्याचा आनंद सर्वात जास्त होता.
आता माझा चिक बुल्ल्याच्या शेवटच्या टोकावर होता, तो पुच्चीत कधीही प्रवेश करू शकत होता. आणि ते झालंच तो तिकडे शिरला तसे माझ्या शरीराला गचके बसू लागले, वाटलं मी बाजूला पडेन की काय. पण तसे घडलेच नाही, कारण त्यांनी अगदी चाणाक्षपणे मला घट्ट मिठीत पकडले होते. नेमक्या वेळी त्यांनीच बाजी मारली होती. त्यांनाही लागली होती हो ओढ अशा अवर्णनीय आनंदाची.
" तनात होतीस तू ,
होतो मनात तुझ्याशी खेळतं ।
जेव्हा बघितले तुज एकटी,
मिठीत घेतले पळत पळत ॥ १ ॥
तुझी ती मिठीभेट,
स्मरून ठेवलीय गं मनी ।
पुच्चीत अडकलेला तो कपडा,
शोभत होता तुझ्या तनी ॥ २ ॥ "
माझा चिक जसजसा त्यांच्या पुच्चीत गळत होता, त्यांचा चेहरा आनंदाने ओसंडून वाहत होता, मला पण आयुष्यातील दुर्मिळ असं समाधान मिळालं होतं. त्यांनी ते रसरशीत ओठ माझ्या ओठावर टेकवले त्यामुळे पुच्ची व ओठ अशा दुहेरी आनंदामुळे दोघांचीही मन तृप्त झाली होती.
दोघेही त्याच अवस्थेत शांत रसपान करत कधी झोपलो हे समजलेच नाही, कारण अवर्णनीय आनंदाने दोघांचीही शरीर न्हाहून निघाली होती. माझा बुल्ला तसाच पुच्चीत होता, त्याला बाहेर काढायचे दोघेपण विसरून गेलो.
मला ज्यावेळेस जाग आली, मी एकटाच तेथे होतो. आजूबाजूला रुममद्धे बघितले तर त्या कोठेच दिसल्या नाहीत म्हणून मी माझी चड्डी अंगावर चढवली व तसाच बाहेर गेलो, तर त्या जेवण तयार करत होत्या, त्यांनी पूर्ण कपडे घातले होते. त्याचं जस माझ्याकडे लक्ष गेलं तसं त्यांनी एक गोड स्मित केलं. ते हास्य बघून झवण्याची इच्छा माझ्या मनात निर्माण झाली, तसा मी पुढे सरसावलो सुद्धा.
" अरे थांब, तुला काय करायचय ते माझ्या चांगलं लक्षात आलंय. पण जेवण तयार करताना नको, जेवण नेहमी देवाचं नाव घेऊन तयार करायचं असतं. पूर्ण रात्र त्यासाठी आपल्याला रिकामी आहेच की.
तू पटकन फ्रेश होऊन ये, अंगावर पूर्ण कपडे घाल. मी जेवायला तयार केलं आहे, आपण शांतपणे जेवण करून घेऊ या "
त्यांचे बरोबरंच होते. तसा मी माघारी फिरलो व आवरू लागलो, अंगावर पूर्ण कपडे घातले. लागलीच त्यांची जेवायला ये अशी हाक ऐकू आली, म्हणून मी त्यांच्याकडे गेलो. मस्त फोडणीचा भात, मोकळी बटाट्याची भाजी, गरम गरम चपात्या हे माझे आवडीचे पदार्थ पाहून माझ्या तोंडाला पाणी सुटले. मी पटकन जेवायला सुरुवात केली, तीन चार घासातच त्यांच्या हाताची करमत माझ्या लक्षात आली. त्या खूप चांगले जेवण तयार करतात हि गोष्ट मनात पक्की झाली. त्यांच्याकडे बघून बाहेरचा कोणताही माणूस ह्यांना स्वयंपाक येत नाही असाच म्हणाला असता, कारण त्यांची राहणीच इतकी उच्च होती. प्रत्यक्ष अनुभव घेतल्यानंतर सुद्धा ही गोष्ट त्यांना पटली नसती.
जेवण झाल्यानंतर रुममद्धेच आम्ही थोडा वेळ फिरलो, घड्याळ बघितले तर रात्रीचे दहा वाजले होते. मगा आम्ही बराच वेळ, तरी दोन तास, झोप घेतल्यामुळे आता झोप काही केल्या येत नव्हती. मग काय झाली गप्पा मारायला सुरुवात. त्यांच्या घरच्या, माझ्या घरच्या अशा काही गप्पा मारल्यानंतर मी मूळ मुद्द्याला हात घालायचे ठरवले व त्यांना विचारले,
" मी तुम्हाला एक गोष्ट विचारू का . तुम्हाला त्याचा राग तर येणार नाही ना तुमच्या खाजगी आयुष्यातील आहे म्हणून म्हणतोय "
" अरे विचार, काहीही विचार. तुझ्यात आणि माझ्यात काही खाजगी रहायला नको, सगळं काही खुलं झालं पाहिजे "
का कुणास ठाऊक ती गोष्ट विचारताना मनात उगीच भीती निर्माण झाली, त्यांना वाईट वाटेल असं वाटू लागलं. आणि मुख्य म्हणजे अशा प्रकारचा प्रश्न मी एका मुलीला प्रथमच विचारात होतो म्हणूनच. पण त्यांनी मला दिलेल्या धीरामुळे मी थोडासा बिनधास्त झालो.
" तुम्ही म्हणाला होतात कि, तुम्ही कोणाकडून तरी याआगोदर झवून घेतले आहे. तो अनुभव तुम्ही सांगतो म्हणाला होतात . "
एवढंच बोलून मी शांत झालो व मान खाली घातली, वाटलं आता काही तरी होणार. त्या रागावणार, चिडणार, कारण इतका खाजगी प्रश्न त्यांना विचारणारा कदाचित मी एकटाच असेल. पण तसे काहीच घडले नाही, हे सर्व त्यांनी सहज घेतलं. तेव्हा कोठे मी सुटकेच निःश्वास टाकला.
" अरे बरं झालास तू आठवण केलीस, मी तुला ते सांगायचे विसरलेच होते. काय रे इतकी साधी गोष्ट विचारण्यास एवढ आढेवेढे का घेत होतास, तुझ्यापासून मी कधी काहीतरी लापाऊन ठेवले आहे का रे.
माझ्या त्या आवेशाने, घर्षणामुळे मिळणाऱ्या आनंदाने त्यांची तर अशी अवस्था झाली होती की, त्या कॉटवरील गादीला गच्च धरून माझ्यापेक्षा जास्त वेगाने खालून धक्के मारत होत्या. त्यांचे बॉल खाली वर सारखे हलत होते, चेहरा ; पूर्ण अंग मात्र घामाने डबडबले होते. त्या इतक्या स्लिम होत्या की पुच्चीला एकदम घासून घर्षण होत होते. मस्त . मस्त . मस्तच होते त्यांचे सर्व
तब्बल तेरा मिनिटे हा आमचा प्रपंच चालला होता, तेव्हा कोठे माझ्या पाण्याला वाट सापडली. तशी चाहूल लागताच मी तसे त्यांना डोळ्याने खुणावले. मग मात्र त्यांनी धक्के देणे थांबवून, माझ्या गांडीच्या गोळ्यांना हाताची घडी करून पकडले व तसेच जोरात खाली ओढले. मी पण सर्व थांबऊन खाली जोरात दाब देऊन त्यांच्या अंगावर पहुडलो. खाली जाताना काय आनंद मिळाला म्हणून सांगू , काय तो कडकपणा, काय ती गरमाई . कस सांगू मी हे सर्व शब्दात नाही येणार तो आनंद व्यक्त करता अथवा वाटून घेता.
खरं सांगायचं तर खाली येताना, बुल्ला पुच्चीत घालातानाचा तसेच आत घातल्यानंतर मिठी मारून तसंच त्यांच्या अंगावर पहुडण्याचा आनंद सर्वात जास्त होता.
आता माझा चिक बुल्ल्याच्या शेवटच्या टोकावर होता, तो पुच्चीत कधीही प्रवेश करू शकत होता. आणि ते झालंच तो तिकडे शिरला तसे माझ्या शरीराला गचके बसू लागले, वाटलं मी बाजूला पडेन की काय. पण तसे घडलेच नाही, कारण त्यांनी अगदी चाणाक्षपणे मला घट्ट मिठीत पकडले होते. नेमक्या वेळी त्यांनीच बाजी मारली होती. त्यांनाही लागली होती हो ओढ अशा अवर्णनीय आनंदाची.
" तनात होतीस तू ,
होतो मनात तुझ्याशी खेळतं ।
जेव्हा बघितले तुज एकटी,
मिठीत घेतले पळत पळत ॥ १ ॥
तुझी ती मिठीभेट,
स्मरून ठेवलीय गं मनी ।
पुच्चीत अडकलेला तो कपडा,
शोभत होता तुझ्या तनी ॥ २ ॥ "
माझा चिक जसजसा त्यांच्या पुच्चीत गळत होता, त्यांचा चेहरा आनंदाने ओसंडून वाहत होता, मला पण आयुष्यातील दुर्मिळ असं समाधान मिळालं होतं. त्यांनी ते रसरशीत ओठ माझ्या ओठावर टेकवले त्यामुळे पुच्ची व ओठ अशा दुहेरी आनंदामुळे दोघांचीही मन तृप्त झाली होती.
दोघेही त्याच अवस्थेत शांत रसपान करत कधी झोपलो हे समजलेच नाही, कारण अवर्णनीय आनंदाने दोघांचीही शरीर न्हाहून निघाली होती. माझा बुल्ला तसाच पुच्चीत होता, त्याला बाहेर काढायचे दोघेपण विसरून गेलो.
मला ज्यावेळेस जाग आली, मी एकटाच तेथे होतो. आजूबाजूला रुममद्धे बघितले तर त्या कोठेच दिसल्या नाहीत म्हणून मी माझी चड्डी अंगावर चढवली व तसाच बाहेर गेलो, तर त्या जेवण तयार करत होत्या, त्यांनी पूर्ण कपडे घातले होते. त्याचं जस माझ्याकडे लक्ष गेलं तसं त्यांनी एक गोड स्मित केलं. ते हास्य बघून झवण्याची इच्छा माझ्या मनात निर्माण झाली, तसा मी पुढे सरसावलो सुद्धा.
" अरे थांब, तुला काय करायचय ते माझ्या चांगलं लक्षात आलंय. पण जेवण तयार करताना नको, जेवण नेहमी देवाचं नाव घेऊन तयार करायचं असतं. पूर्ण रात्र त्यासाठी आपल्याला रिकामी आहेच की.
तू पटकन फ्रेश होऊन ये, अंगावर पूर्ण कपडे घाल. मी जेवायला तयार केलं आहे, आपण शांतपणे जेवण करून घेऊ या "
त्यांचे बरोबरंच होते. तसा मी माघारी फिरलो व आवरू लागलो, अंगावर पूर्ण कपडे घातले. लागलीच त्यांची जेवायला ये अशी हाक ऐकू आली, म्हणून मी त्यांच्याकडे गेलो. मस्त फोडणीचा भात, मोकळी बटाट्याची भाजी, गरम गरम चपात्या हे माझे आवडीचे पदार्थ पाहून माझ्या तोंडाला पाणी सुटले. मी पटकन जेवायला सुरुवात केली, तीन चार घासातच त्यांच्या हाताची करमत माझ्या लक्षात आली. त्या खूप चांगले जेवण तयार करतात हि गोष्ट मनात पक्की झाली. त्यांच्याकडे बघून बाहेरचा कोणताही माणूस ह्यांना स्वयंपाक येत नाही असाच म्हणाला असता, कारण त्यांची राहणीच इतकी उच्च होती. प्रत्यक्ष अनुभव घेतल्यानंतर सुद्धा ही गोष्ट त्यांना पटली नसती.
जेवण झाल्यानंतर रुममद्धेच आम्ही थोडा वेळ फिरलो, घड्याळ बघितले तर रात्रीचे दहा वाजले होते. मगा आम्ही बराच वेळ, तरी दोन तास, झोप घेतल्यामुळे आता झोप काही केल्या येत नव्हती. मग काय झाली गप्पा मारायला सुरुवात. त्यांच्या घरच्या, माझ्या घरच्या अशा काही गप्पा मारल्यानंतर मी मूळ मुद्द्याला हात घालायचे ठरवले व त्यांना विचारले,
" मी तुम्हाला एक गोष्ट विचारू का . तुम्हाला त्याचा राग तर येणार नाही ना तुमच्या खाजगी आयुष्यातील आहे म्हणून म्हणतोय "
" अरे विचार, काहीही विचार. तुझ्यात आणि माझ्यात काही खाजगी रहायला नको, सगळं काही खुलं झालं पाहिजे "
का कुणास ठाऊक ती गोष्ट विचारताना मनात उगीच भीती निर्माण झाली, त्यांना वाईट वाटेल असं वाटू लागलं. आणि मुख्य म्हणजे अशा प्रकारचा प्रश्न मी एका मुलीला प्रथमच विचारात होतो म्हणूनच. पण त्यांनी मला दिलेल्या धीरामुळे मी थोडासा बिनधास्त झालो.
" तुम्ही म्हणाला होतात कि, तुम्ही कोणाकडून तरी याआगोदर झवून घेतले आहे. तो अनुभव तुम्ही सांगतो म्हणाला होतात . "
एवढंच बोलून मी शांत झालो व मान खाली घातली, वाटलं आता काही तरी होणार. त्या रागावणार, चिडणार, कारण इतका खाजगी प्रश्न त्यांना विचारणारा कदाचित मी एकटाच असेल. पण तसे काहीच घडले नाही, हे सर्व त्यांनी सहज घेतलं. तेव्हा कोठे मी सुटकेच निःश्वास टाकला.
" अरे बरं झालास तू आठवण केलीस, मी तुला ते सांगायचे विसरलेच होते. काय रे इतकी साधी गोष्ट विचारण्यास एवढ आढेवेढे का घेत होतास, तुझ्यापासून मी कधी काहीतरी लापाऊन ठेवले आहे का रे.